publiczność

„Dopiero teraz Muminek zaczął marznąć na dobre. Wieczorny mrok wypełzał z przepaści i z wolna wspinał na zamarznięte grzbiety gór, gdzie śnieg błyszczał na czatnych skałach jak obnażone zęby, gdzie panowała biel i czerń, i pustka jak okiem sięgnąć.

Gdzieś tam za tym wszystkim jest Włóczykij – powiedział do siebie Muminek. – Siedzi sobie w słońcu i obiera pomarańczę. Gdybym wiedział, że on wie, że przełażę przez te góry dla niego, to potrafiłbym to zrobić. Ale tak, zupełnie samotnie, nie dam rady.”

Tove Jansson, Zima Muminków. str. 22

 

„We must have said good-bye when she took the route back to town, to Gloria’s house, and I turned onto our dead-end road. But perhpas she just walked on and left me. I kept thinking whether she could really kill her father. I had a strange idea that she was too young to do that – as if killing someone was like driving a car or voting or getting married, you had to be a certain age to manage it. I also has some idea – though I wouldn’t know how to express it – that killing wouldn’t be any relief to her, hating him having got to be such a habit. I understood that she had taken me along with her not to confide in me or because I was anything like an intimate friend – she just wanted somebody to see her hating him.”

Alice Munro, The View from Castle Rock, p. 182

Advertisements

2 thoughts on “publiczność

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s